1 Generowanie zdarzeń wyzwalacza

Przegląd

Zmiana stanu wyzwalacza jest najczęstszym i najważniejszym źródłem zdarzeń. Za każdym razem, gdy wyzwalacz zmienia swój stan, generowane jest zdarzenie. Zdarzenie zawiera szczegóły zmiany stanu wyzwalacza — kiedy do niej doszło i jaki jest nowy stan.

Wyzwalacze tworzą dwa typy zdarzeń — Problem i OK.

Zdarzenia problemów

Zdarzenie problemu jest tworzone:

  • gdy wyrażenie wyzwalacza zostanie obliczone jako TRUE, jeśli wyzwalacz jest w stanie OK;
  • za każdym razem, gdy wyrażenie wyzwalacza zostanie obliczone jako TRUE, jeśli dla wyzwalacza włączone jest generowanie wielu zdarzeń problemów.

Zdarzenia OK

Zdarzenie OK zamyka powiązane zdarzenie(a) problemu i może zostać utworzone przez 3 komponenty:

  • wyzwalacze - na podstawie ustawień „Generowanie zdarzenia OK” i „Zdarzenie OK zamyka”;
  • korelację zdarzeń
  • menedżera zadań – gdy zdarzenie jest zamykane ręcznie
Wyzwalacze

Wyzwalacze mają ustawienie „Generowanie zdarzenia OK”, które określa, w jaki sposób generowane są zdarzenia OK:

  • Wyrażenie — zdarzenie OK jest generowane dla wyzwalacza w stanie problemu, gdy jego wyrażenie przyjmuje wartość FALSE. Jest to najprostsze ustawienie, domyślnie włączone.
  • Wyrażenie odzyskiwania — zdarzenie OK jest generowane dla wyzwalacza w stanie problemu, gdy jego wyrażenie przyjmuje wartość FALSE, a wyrażenie odzyskiwania przyjmuje wartość TRUE. Można tego użyć, jeśli kryteria odzyskiwania wyzwalacza różnią się od kryteriów problemu.
  • Brak — zdarzenie OK nigdy nie jest generowane. Można tego użyć w połączeniu z generowaniem wielu zdarzeń problemu, aby po prostu wysłać powiadomienie, gdy coś się wydarzy.

Dodatkowo wyzwalacze mają ustawienie „Zdarzenie OK zamyka”, które określa, które zdarzenia problemu są zamykane:

  • Wszystkie problemy — zdarzenie OK zamknie wszystkie otwarte problemy utworzone przez wyzwalacz
  • Wszystkie problemy, jeśli wartości tagów są zgodne — zdarzenie OK zamknie otwarte problemy utworzone przez wyzwalacz i mające co najmniej jedną pasującą wartość tagu. Tag jest definiowany przez ustawienie wyzwalacza „Tag do dopasowania”. Jeśli nie ma żadnych zdarzeń problemu do zamknięcia, zdarzenie OK nie jest generowane. Jest to często nazywane korelacją zdarzeń na poziomie wyzwalacza.
Korelacja zdarzeń

Korelacja zdarzeń (nazywana również globalną korelacją zdarzeń) to sposób konfiguracji niestandardowych reguł zamykania zdarzeń (skutkujących generowaniem zdarzenia OK).

Reguły określają, w jaki sposób nowe zdarzenia problemowe są parowane z istniejącymi zdarzeniami problemowymi, i umożliwiają zamknięcie nowego zdarzenia lub dopasowanych zdarzeń przez wygenerowanie odpowiednich zdarzeń OK.

Jednak korelację zdarzeń należy konfigurować bardzo ostrożnie, ponieważ może ona negatywnie wpływać na wydajność przetwarzania zdarzeń lub, w przypadku błędnej konfiguracji, zamknąć więcej zdarzeń, niż zamierzano (w najgorszym przypadku mogą zostać zamknięte nawet wszystkie zdarzenia problemowe). Kilka wskazówek dotyczących konfiguracji:

  1. zawsze ograniczaj zakres korelacji przez ustawienie unikalnego tagu dla zdarzenia kontrolnego (zdarzenia, które jest parowane ze starymi zdarzeniami) i użycie warunku korelacji „tag nowego zdarzenia”
  2. nie zapomnij dodać warunku opartego na starym zdarzeniu podczas używania operacji „zamknij stare zdarzenie”, w przeciwnym razie wszystkie istniejące problemy mogą zostać zamknięte
  3. unikaj używania popularnych nazw tagów stosowanych przez różne konfiguracje korelacji
Menedżer zadań

Jeśli dla wyzwalacza włączono ustawienie „Allow manual close”, możliwe jest ręczne zamykanie zdarzeń problemowych generowanych przez ten wyzwalacz. Odbywa się to we frontendzie podczas aktualizacji problemu. Zdarzenie nie jest zamykane bezpośrednio — zamiast tego tworzona jest pozycja „close event”, która wkrótce zostanie obsłużona przez menedżera zadań. Menedżer zadań wygeneruje odpowiednie zdarzenie OK, a zdarzenie problemowe zostanie zamknięte.