1 Dodatkowe obiekty JavaScript

Przegląd

Ta sekcja opisuje dodatki Zabbix do języka JavaScript zaimplementowanego przy użyciu Duktape oraz obsługiwane globalne funkcje JavaScript.

Wbudowane obiekty

Zabbix

Obiekt Zabbix umożliwia interakcję z wewnętrzną funkcjonalnością Zabbix.

Przykład:

Zabbix.log(3, "this is a log entry written with 'Warning' log level")

Możesz używać następujących aliasów:

Przykład (opóźnienie wykonania o 15 sekund):

Zabbix.sleep(15000)

HttpRequest

Ten obiekt hermetyzuje uchwyt cURL, umożliwiając wykonywanie prostych żądań HTTP. Błędy są zgłaszane jako wyjątki.

Przykład:

try {
    Zabbix.log(4, 'jira webhook script value='+value);

    var result = {
        'tags': {
            'endpoint': 'jira'
        }
    },
    params = JSON.parse(value),
    req = new HttpRequest(),
    fields = {},
    resp;

    req.addHeader('Content-Type: application/json');
    req.addHeader('Authorization: Basic '+params.authentication);

    fields.summary = params.summary;
    fields.description = params.description;
    fields.project = {"key": params.project_key};
    fields.issuetype = {"id": params.issue_id};
    resp = req.post('https://jira.example.com/rest/api/2/issue/',
        JSON.stringify({"fields": fields})
    );

    if (req.getStatus() != 201) {
        throw 'Response code: '+req.getStatus();
    }

    resp = JSON.parse(resp);
    result.tags.issue_id = resp.id;
    result.tags.issue_key = resp.key;
} catch (error) {
    Zabbix.log(4, 'jira issue creation failed json : '+JSON.stringify({"fields": fields}));
    Zabbix.log(4, 'jira issue creation failed : '+error);

    result = {};
}

return JSON.stringify(result);

XML

Obiekt XML umożliwia przetwarzanie danych XML we wstępnym przetwarzaniu pozycji i wykrywaniu niskopoziomowym oraz w webhookach.

Przykład:

Wejście:

<menu>
    <food type = "breakfast">
        <name>Chocolate</name>
        <price>$5.95</price>
        <description></description>
        <calories>650</calories>
    </food>
</menu>

Wyjście:

{
    "menu": {
        "food": {
            "@type": "breakfast",
            "name": "Chocolate",
            "price": "$5.95",
            "description": null,
            "calories": "650"
        }
    }
}

Zasady serializacji

Konwersja XML do JSON będzie przetwarzana zgodnie z następującymi zasadami (w przypadku konwersji JSON do XML stosowane są zasady odwrotne):

1. Atrybuty XML zostaną przekonwertowane na klucze, których nazwy są poprzedzone znakiem '@'.

Przykład:

Wejście:

<xml foo="FOO">
  <bar>
    <baz>BAZ</baz>
  </bar>
</xml>

Wyjście:

{
  "xml": {
    "@foo": "FOO",
    "bar": {
      "baz": "BAZ"
    }
  }
}

2. Elementy samozamykające się (<foo/>) zostaną przekonwertowane tak, jakby miały wartość 'null'.

Przykład:

Wejście:

<xml>
  <foo/>
</xml>

Wyjście:

{
  "xml": {
    "foo": null
  }
}

3. Puste atrybuty (o wartości "") zostaną przekonwertowane tak, jakby miały wartość pustego ciągu znaków ('').

Przykład:

Wejście:

<xml>
  <foo bar="" />
</xml>

Wyjście:

{
  "xml": {
    "foo": {
      "@bar": ""
    }
  }
}

4. Wiele węzłów podrzędnych o tej samej nazwie elementu zostanie przekonwertowanych na pojedynczy klucz, którego wartością będzie tablica wartości.

Przykład:

Wejście:

<xml>
  <foo>BAR</foo>
  <foo>BAZ</foo>
  <foo>QUX</foo>
</xml>

Wyjście:

{
  "xml": {
    "foo": ["BAR", "BAZ", "QUX"]
  }
}

5. Jeśli element tekstowy nie ma atrybutów ani elementów podrzędnych, zostanie przekonwertowany jako ciąg znaków.

Przykład:

Wejście:

<xml>
    <foo>BAZ</foo>
</xml>

Wyjście:

{
  "xml": {
    "foo": "BAZ"
   }
}

6. Jeśli element tekstowy nie ma elementów podrzędnych, ale ma atrybuty, zawartość tekstowa zostanie przekonwertowana na element z kluczem '#text', a zawartość będzie jego wartością; atrybuty zostaną przekonwertowane zgodnie z zasadą serializacji 1.

Przykład:

Wejście:

<xml>
  <foo bar="BAR">
    BAZ
  </foo>
</xml>

Wyjście:

{
  "xml": {
    "foo": {
      "@bar": "BAR",
      "#text": "BAZ"
    }
  }
}

Globalne funkcje JavaScript

Dodatkowe globalne funkcje JavaScript zostały zaimplementowane przy użyciu Duktape:

• btoa(data) - koduje dane do ciągu base64.
• atob(base64_string) - dekoduje ciąg base64 jako bufor Uint8Array.

try {
    b64 = btoa("test string");
    buffer = atob(b64);

    // Należy pamiętać, że logika dekodowania zależy od formatu danych w buforze.
    decoded = String.fromCharCode.apply(this, [].slice.call(buffer));
} 
catch (error) {
    return {'error.name' : error.name, 'error.message' : error.message};
}

• md5(data) - oblicza skrót MD5 danych.
• sha256(data) - oblicza skrót SHA256 danych.

• hmac('<hash type>',key,data) - zwraca skrót HMAC jako ciąg w formacie szesnastkowym; jako hash type obsługiwane są md5 i sha256; parametry key i data obsługują dane binarne.

  Przykłady:

  • hmac('md5',key,data)
  • hmac('sha256',key,data)

• sign(hash,key,data) - zwraca obliczony podpis (podpis RSA z SHA-256) jako ciąg, gdzie:
  hash - dozwolone jest tylko sha256, w przeciwnym razie zostanie zgłoszony błąd.
  key - klucz prywatny. Powinien być zgodny ze standardem PKCS#1 lub PKCS#8. Klucz może być podany w różnych formach:
  

  • ze spacjami zamiast znaków nowej linii
  • z poprzedzonymi znakiem ucieczki lub niepoprzedzonymi znakiem ucieczki \n zamiast znaków nowej linii
  • bez żadnych znaków nowej linii, jako ciąg jednoliniowy
  • jako ciąg w formacie JSON

  Klucz może być również wczytany z makra użytkownika/tajnego makra/sejfu.

  data - dane, które zostaną podpisane. Mogą to być ciąg znaków (obsługiwane są również dane binarne) lub bufor (Uint8Array/ArrayBuffer).

  Przykład:

  • sign('sha256',key,data)

  Do obliczania podpisów używany jest OpenSSL lub GnuTLS. Jeśli Zabbix został zbudowany bez którejkolwiek z tych bibliotek szyfrowania, zostanie zgłoszony błąd ('missing OpenSSL or GnuTLS library').