1 Makra obsługiwane przez lokalizację

Przegląd

Tabela makr obsługiwanych w danej lokalizacji zawiera informacje referencyjne o wszystkich makrach (wbudowanych, wyrażeń oraz definiowanych przez użytkownika), które są obsługiwane w określonej lokalizacji.

Jeśli obsługiwane są wszystkie makra z powiązanej grupy, podawana jest tylko nazwa grupy. Kliknij nazwę każdego makra lub nazwę grupy, aby zobaczyć pełne szczegóły dotyczące makr.

Lista szczegółów makr zawiera szczegółowy wykaz wszystkich makr wbudowanych, pogrupowanych według obszaru zastosowania. Należy pamiętać, że aby dostosować wartości makr (na przykład skrócić je lub wyodrębnić określone podciągi), można użyć funkcji makr.

Makra obsługiwane według lokalizacji

Szczegóły makr

Ta lista zawiera szczegóły dotyczące każdego wbudowanego makra, pogrupowane według obszaru zastosowania:

• Makra akcji
• Makra alertów
• Makra daty/czasu
• Makra wykrywania
• Makra zdarzeń
  • Makra aktualizacji zdarzeń
  • Makra zdarzeń przyczyny/objawu
  • Makra zdarzeń odzyskiwania
• Makra eskalacji
• Makra funkcji
• Makra hosta
  • Makra hosta docelowego
• Makra grup hostów
• Makra inwentarza hosta
• Makra pozycji
• Makra powiadomień wykrywania niskiego poziomu
• Makra map
• Makra proxy
• Makra skryptów
• Makra usług
• Makra wyzwalaczy
• Makra nazw użytkowników

Makra akcji

{ACTION.ID}

Numeryczny identyfikator ID wyzwolonej akcji.

{ACTION.NAME}

Nazwa uruchomionej akcji.

Makra alertów

{ALERT.MESSAGE}

Wartość Domyślna wiadomość z konfiguracji akcji.

{ALERT.SENDTO}

Wartość Send to z konfiguracji mediów użytkownika.

{ALERT.SUBJECT}

Wartość Default subject z konfiguracji akcji.

Makra daty i czasu

{DATE}

Bieżąca data w formacie yyyy.mm.dd.

{TIME}

Bieżący czas w formacie hh:mm:ss.

{TIMESTAMP}

Bieżący czas w formacie znacznika czasu UNIX.

Makra wykrywania

{DISCOVERY.DEVICE.IPADDRESS}

Adres IP wykrytego urządzenia.
Dostępne zawsze, nie zależy od dodania hosta.

{DISCOVERY.DEVICE.DNS}

Nazwa DNS wykrytego urządzenia.
Zawsze dostępna, nie zależy od dodania hosta.

{DISCOVERY.DEVICE.STATUS}

Status wykrytego urządzenia (UP/DOWN).

{DISCOVERY.DEVICE.UPTIME}

Czas od ostatniej zmiany statusu wykrywania dla określonego urządzenia.
Na przykład: 1h 29m 01s.
Dla urządzeń ze statusem DOWN jest to okres ich niedostępności.

{DISCOVERY.RULE.NAME}

Nazwa reguły wykrywania, która wykryła obecność lub brak urządzenia/usługi.

{DISCOVERY.SERVICE.NAME}

Nazwa wykrytej usługi.
Na przykład: HTTP.

{DISCOVERY.SERVICE.PORT}

Port wykrytej usługi.
Na przykład: 80.

{DISCOVERY.SERVICE.STATUS}

Status wykrytej usługi (UP/DOWN).

{DISCOVERY.SERVICE.UPTIME}

Czas, jaki upłynął od ostatniej zmiany statusu wykrywania dla określonej usługi.
Na przykład: 1h 29m 01s.
Dla usług ze statusem DOWN jest to okres ich niedostępności.

Makra eskalacji

{ESC.HISTORY}

Dziennik wcześniej wysłanych powiadomień, ich krok eskalacji i status (wysłane, w trakcie lub nieudane).

Makra zdarzeń

{EVENT.ACK.STATUS}

Status potwierdzenia zdarzenia (Tak/Nie).

{EVENT.AGE}

Wiek zdarzenia, które wyzwoliło akcję, z dokładnością do jednej sekundy.
Przydatne w eskalowanych wiadomościach. Na przykład: 9m 13s.

{EVENT.DATE}

Data zdarzenia, które wyzwoliło akcję, w formacie rrrr.mm.dd.
Na przykład: 2025.04.14.

{EVENT.DURATION}

Czas trwania zdarzenia (różnica czasu między zdarzeniami problemu i odzyskania), z dokładnością do jednej sekundy.
Przydatne w wiadomościach odzyskiwania problemu.

{EVENT.ID}

Numeryczny identyfikator zdarzenia, które wywołało akcję.

{EVENT.NAME}

Nazwa zdarzenia, które wyzwoliło akcję.

{EVENT.NSEVERITY}

Wartość liczbowa ważności zdarzenia.
Możliwe wartości: 0 - Niesklasyfikowane, 1 - Informacja, 2 - Ostrzeżenie, 3 - Średni, 4 - Wysoki, 5 - Katastrofa.

{EVENT.OBJECT}

Wartość liczbowa obiektu zdarzenia.
Możliwe wartości: 0 - Wyzwalacz, 1 - Wykryty host, 2 - Wykryta usługa, 3 - Autorejestracja, 4 - Pozycja, 5 - Reguła wykrywania niskiego poziomu.

{EVENT.OPDATA}

Dane operacyjne bazowego wyzwalacza problemu.

{EVENT.SEVERITY}

Nazwa ważności zdarzenia.

{EVENT.SOURCE}

Wartość liczbowa źródła zdarzenia.
Możliwe wartości: 0 - Wyzwalacz, 1 - Wykrywanie, 2 - Autorejestracja, 3 - Wewnętrzne, 4 - Usługa.

{EVENT.STATUS}

Słowna wartość zdarzenia, które wyzwoliło akcję.

{EVENT.TAGS}

Lista tagów zdarzenia oddzielonych przecinkami.
Rozwijane do pustego ciągu znaków, jeśli nie istnieją żadne tagi.

{EVENT.TAGSJSON}

Tablica JSON zawierająca obiekty tagów zdarzenia.
Rozwijana do pustej tablicy, jeśli nie istnieją żadne tagi.

{EVENT.TAGS.<tag name>}

Wartość tagu zdarzenia, do której odwołuje się nazwa tagu.
Nazwa tagu zawierająca znaki niealfanumeryczne (w tym nieangielskie wielobajtowe znaki UTF) musi być ujęta w podwójny cudzysłów. Cudzysłowy i ukośniki odwrotne wewnątrz nazwy tagu ujętej w cudzysłów muszą być poprzedzone znakiem ucieczki, czyli ukośnikiem odwrotnym.

{EVENT.TIME}

Czas zdarzenia, które wyzwoliło akcję, w formacie hh:mm:ss.
Na przykład: 12:57:53.

{EVENT.TIMESTAMP}

Znacznik czasu UNIX zdarzenia, które wyzwoliło akcję.

{EVENT.VALUE}

Wartość liczbowa zdarzenia, które wyzwoliło akcję.
Możliwe wartości: 1 - problem, 0 - odzyskiwanie.

Makra zdarzeń przyczyny/objawu

{EVENT.CAUSE.ACK.STATUS}

Status potwierdzenia zdarzenia przyczyny (Tak/Nie).
Używane w kontekście zdarzenia symptomu.

{EVENT.CAUSE.AGE}

Wiek zdarzenia będącego przyczyną, z dokładnością do jednej sekundy.
Przydatne w eskalowanych wiadomościach.
Używane w kontekście zdarzenia objawowego.

{EVENT.CAUSE.DATE}

Data zdarzenia będącego przyczyną w formacie rrrr.mm.dd.
Używane w kontekście zdarzenia objawu.

{EVENT.CAUSE.DURATION}

Czas trwania zdarzenia przyczyny (różnica czasu między zdarzeniami problemu i odzyskania), z dokładnością do jednej sekundy.
Przydatne w wiadomościach odzyskiwania problemu.
Używane w kontekście zdarzenia symptomu.

{EVENT.CAUSE.ID}

Numeryczny identyfikator zdarzenia będącego przyczyną.
Używany w kontekście zdarzenia objawowego.

{EVENT.CAUSE.NAME}

Nazwa zdarzenia przyczyny.
Używane w kontekście zdarzenia objawu.

{EVENT.CAUSE.NSEVERITY}

Wartość liczbowa ważności zdarzenia będącego przyczyną.
Możliwe wartości: 0 - Niesklasyfikowane, 1 - Informacja, 2 - Ostrzeżenie, 3 - Średnie, 4 - Wysokie, 5 - Katastrofa.
Używane w kontekście zdarzenia objawowego.

{EVENT.CAUSE.OBJECT}

Wartość liczbowa obiektu zdarzenia będącego przyczyną.
Możliwe wartości: 0 - Wyzwalacz, 1 - Wykryty host, 2 - Wykryta usługa, 3 - Autorejestracja, 4 - Pozycja, 5 - Reguła wykrywania niskiego poziomu.
Używane w kontekście zdarzenia będącego symptomem.

{EVENT.CAUSE.OPDATA}

Dane operacyjne bazowego wyzwalacza problemu.
Używane w kontekście zdarzenia symptomu.

{EVENT.CAUSE.SEVERITY}

Nazwa poziomu ważności zdarzenia będącego przyczyną.
Możliwe wartości: Niesklasyfikowane, Informacja, Ostrzeżenie, Średni, Wysoki, Katastrofa.
Używane w kontekście zdarzenia będącego symptomem.

{EVENT.CAUSE.SOURCE}

Wartość liczbowa źródła zdarzenia przyczyny.
Możliwe wartości: 0 - Wyzwalacz, 1 - Odkrywanie, 2 - Autorejestracja, 3 - Wewnętrzne.
Używane w kontekście zdarzenia objawu.

{EVENT.CAUSE.STATUS}

Słowna wartość zdarzenia będącego przyczyną.
Używana w kontekście zdarzenia objawowego.

{EVENT.CAUSE.TAGS}

Lista tagów zdarzenia przyczyny, rozdzielonych przecinkami.
Rozwijane do pustego ciągu znaków, jeśli tagi nie istnieją.
Używane w kontekście zdarzenia objawu.

{EVENT.CAUSE.TAGSJSON}

Tablica JSON zawierająca obiekty tagów zdarzenia będącego przyczyną.
Rozwijana do pustej tablicy, jeśli nie istnieją żadne tagi.
Używana w kontekście zdarzenia objawowego.

{EVENT.CAUSE.TAGS.<tag name>}

Wartość tagu zdarzenia-przyczyny, do której odwołuje się nazwa tagu.
Nazwa tagu zawierająca znaki niealfanumeryczne (w tym nieangielskie wielobajtowe znaki UTF) musi być ujęta w podwójny cudzysłów. Cudzysłowy i ukośniki odwrotne wewnątrz nazwy tagu ujętej w cudzysłów muszą być poprzedzone ukośnikiem odwrotnym.
Używane w kontekście zdarzenia objawu.

{EVENT.CAUSE.TIME}

Czas zdarzenia będącego przyczyną w formacie hh:mm:ss.
Używane w kontekście zdarzenia objawowego.

{EVENT.CAUSE.TIMESTAMP}

Znacznik czasu UNIX zdarzenia będącego przyczyną.
Używany w kontekście zdarzenia objawowego.

{EVENT.CAUSE.UPDATE.HISTORY}

Dziennik aktualizacji problemu będącego przyczyną (potwierdzenia itp.).
Używane w kontekście zdarzenia objawu.

{EVENT.CAUSE.VALUE}

Wartość liczbowa zdarzenia będącego przyczyną.
Możliwe wartości: 1 - Problem, 0 - Odzyskiwanie.
Używane w kontekście zdarzenia objawowego.

{EVENT.SYMPTOMS}

Lista zdarzeń symptomów. Zawiera następujące szczegóły: nazwę hosta, nazwę zdarzenia, ważność, wiek, tagi usługi i wartości.
To makro jest używane w kontekście zdarzenia przyczyny i zwraca informacje o zdarzeniach symptomów.

Makra zdarzenia odzyskania

{EVENT.RECOVERY.DATE}

Data zdarzenia odzyskania w formacie yyyy.mm.dd.

{EVENT.RECOVERY.ID}

Numeryczny identyfikator zdarzenia odzyskania.

{EVENT.RECOVERY.NAME}

Nazwa zdarzenia odzyskiwania.

{EVENT.RECOVERY.STATUS}

Słowna wartość zdarzenia odzyskiwania.

{EVENT.RECOVERY.TAGS}

Lista tagów zdarzenia odzyskania, rozdzielona przecinkami. Rozwijana do pustego ciągu znaków, jeśli nie istnieją żadne tagi.

{EVENT.RECOVERY.TAGSJSON}

Tablica JSON zawierająca obiekty tagów zdarzenia odzyskiwania. Rozwijana do pustej tablicy, jeśli nie istnieją żadne tagi.

{EVENT.RECOVERY.TIME}

Czas zdarzenia odzyskania w formacie hh:mm:ss.

{EVENT.RECOVERY.TIMESTAMP}

Znacznik czasu UNIX zdarzenia odzyskania.

{EVENT.RECOVERY.VALUE}

Wartość liczbowa zdarzenia odzyskiwania.

Makra aktualizacji zdarzenia

{EVENT.UPDATE.ACTION}

Czytelna dla człowieka nazwa działania(ń) wykonanych podczas aktualizacji problemu.
Przyjmuje następujące wartości: acknowledged, unacknowledged, commented, changed severity from (original severity) to (updated severity) oraz closed (w zależności od tego, ile działań zostanie wykonanych w ramach jednej aktualizacji).

{EVENT.UPDATE.ACTIONJSON}

Tablica JSON zawierająca szczegóły działania(ń) wykonanych podczas aktualizacji problemu.
Możliwe wartości właściwości JSON:
- true (dla właściwości acknowledge, unacknowledge, close, unsuppress, cause i symptom);
- <ciąg znaków wiadomości> (dla właściwości message);
- znacznik czasu (dla właściwości suppress_until i timestamp) lub 0 (dla właściwości suppress_until, jeśli wyciszenie jest bezterminowe);
- 0, 1, 2, 3, 4, 5 (dla właściwości ważności old i new).

Na przykład: {"acknowledge":true,"message":"Monthly maintenance.","severity":{"old":2,"new":1},"suppress_until":1730851199,"timestamp":1730822048}.

{EVENT.UPDATE.DATE}

Data aktualizacji zdarzenia (potwierdzenia itp.) w formacie rrrr.mm.dd.

{EVENT.UPDATE.HISTORY}

Dziennik aktualizacji problemu (potwierdzeń itd.).

{EVENT.UPDATE.MESSAGE}

Wiadomość aktualizacji problemu.

{EVENT.UPDATE.NSEVERITY}

Wartość liczbowa nowego poziomu ważności zdarzenia ustawionego podczas operacji aktualizacji problemu.

{EVENT.UPDATE.SEVERITY}

Nazwa nowego poziomu ważności zdarzenia ustawionego podczas operacji aktualizacji problemu.

{EVENT.UPDATE.STATUS}

Wartość numeryczna statusu aktualizacji problemu.
Możliwe wartości: 0 - webhook został wywołany z powodu zdarzenia problemu/odzyskania, 1 - operacja aktualizacji.

{EVENT.UPDATE.TIME}

Czas aktualizacji zdarzenia (potwierdzenia itp.) w formacie hh:mm:ss.

{EVENT.UPDATE.TIMESTAMP}

Znacznik czasu UNIX aktualizacji zdarzenia update (potwierdzenia itp.).

Makra funkcji

{FUNCTION.VALUE}

Wartość N-tej funkcji opartej na pozycji w wyrażeniu wyzwalacza w momencie wystąpienia zdarzenia.
Zliczane są tylko funkcje z /host/key jako pierwszym parametrem.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {FUNCTION.VALUE<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. funkcję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{FUNCTION.RECOVERY.VALUE}

Wartość N-tej funkcji opartej na pozycji w wyrażeniu odzyskiwania w momencie wystąpienia zdarzenia.*
Liczone są tylko funkcje z /host/key jako pierwszym parametrem.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {FUNCTION.RECOVERY.VALUE<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. funkcję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

Makra hosta

{HOST.CONN}

Adres IP lub nazwa DNS hosta, w zależności od ustawień hosta.
W skryptach globalnych, polach IP/DNS interfejsu oraz scenariuszach web makro zostanie rozwinięte do głównego interfejsu agent. Jeśli interfejs agent nie jest zdefiniowany, zostanie użyty główny interfejs SNMP. Jeśli interfejs SNMP również nie jest zdefiniowany, zostanie użyty główny interfejs JMX. Jeśli interfejs JMX także nie jest zdefiniowany, zostanie użyty główny interfejs IPMI. Jeśli host nie ma żadnego interfejsu, makro zostanie rozwinięte do 'UNKNOWN'.

To makro może być używane z indeksem numerycznym jako {HOST.CONN<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{HOST.DESCRIPTION}

Opis hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym jako {HOST.DESCRIPTION<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{HOST.DNS}

Nazwa DNS hosta.
W skryptach globalnych, polach IP/DNS interfejsu oraz scenariuszach web makro zostanie rozwinięte do głównego interfejsu agent. Jeśli interfejs agent nie jest zdefiniowany, zostanie użyty główny interfejs SNMP. Jeśli interfejs SNMP również nie jest zdefiniowany, zostanie użyty główny interfejs JMX. Jeśli interfejs JMX także nie jest zdefiniowany, zostanie użyty główny interfejs IPMI. Jeśli host nie ma żadnego interfejsu, makro zostanie rozwinięte do 'UNKNOWN'.

To makro może być używane z indeksem numerycznym jako {HOST.DNS<1-9>}, aby wskazywać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{HOST.HOST}

Techniczna nazwa hosta.
Funkcje makr nie są obsługiwane dla tego makra, jeśli jest ono używane jako symbol zastępczy w pierwszym parametrze funkcji historii, na przykład last(/{HOST.HOST}/{ITEM.KEY}).

To makro może być używane z indeksem numerycznym jako {HOST.HOST<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{HOST.ID}

ID hosta.

Ten makro może być używane z indeksem numerycznym jako {HOST.ID<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{HOST.IP}

Adres IP hosta.
W skryptach globalnych, polach IP/DNS interfejsu oraz scenariuszach WWW makro zostanie rozwinięte do głównego interfejsu agent. Jeśli interfejs agent nie jest zdefiniowany, zostanie użyty główny interfejs SNMP. Jeśli interfejs SNMP również nie jest zdefiniowany, zostanie użyty główny interfejs JMX. Jeśli interfejs JMX także nie jest zdefiniowany, zostanie użyty główny interfejs IPMI. Jeśli host nie ma żadnego interfejsu, makro zostanie rozwinięte do wartości 'UNKNOWN'.

To makro może być używane z indeksem numerycznym jako {HOST.IP<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{HOST.METADATA}

Metadane hosta.

Używane tylko do aktywnej autorejestracji agenta.

{HOST.NAME}

Widoczna nazwa hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym jako {HOST.NAME<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{HOST.PORT}

Port hosta (agent).
W skryptach globalnych, polach IP/DNS interfejsu oraz scenariuszach WWW makro zostanie rozwinięte do głównego interfejsu agent. Jeśli interfejs agent nie jest zdefiniowany, zostanie użyty główny interfejs SNMP. Jeśli interfejs SNMP również nie jest zdefiniowany, zostanie użyty główny interfejs JMX. Jeśli interfejs JMX także nie jest zdefiniowany, zostanie użyty główny interfejs IPMI. Jeśli host nie ma żadnego interfejsu, makro zostanie rozwinięte do 'UNKNOWN'.

To makro może być używane z indeksem numerycznym jako {HOST.PORT<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

Makra hosta docelowego

{HOST.TARGET.CONN}

Adres IP lub nazwa DNS hosta docelowego.

{HOST.TARGET.DNS}

Nazwa DNS docelowego hosta.

{HOST.TARGET.HOST}

Techniczna nazwa docelowego hosta.

{HOST.TARGET.IP}

Adres IP docelowego hosta.

{HOST.TARGET.NAME}

Widoczna nazwa docelowego hosta.

Makra grup hostów

{HOSTGROUP.ID}

ID grupy hostów.

Makra inwentarza hosta

{INVENTORY.ALIAS}

Pole Alias w inwentarzu hosta.

Ten makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.ALIAS<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.ASSET.TAG}

Pole Asset tag w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.ASSET.TAG<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.CHASSIS}

Pole Chassis w inwentarzu hosta.

Ten makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.CHASSIS<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.CONTACT}

Pole Kontakt w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.CONTACT<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.CONTRACT.NUMBER}

Pole Numer umowy w inwentarzu hosta.

Ta makroinstrukcja może być używana z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.CONTRACT.NUMBER<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makroinstrukcje indeksowane.

{INVENTORY.DEPLOYMENT.STATUS}

Pole Status wdrożenia w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.DEPLOYMENT.STATUS<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.HARDWARE}

Pole Sprzęt w inwentarzu hosta.

Ten makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.HARDWARE<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.HARDWARE.FULL}

Pole Sprzęt (pełne szczegóły) w inwentarzu hosta.

Ten makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.HARDWARE.FULL<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.HOST.NETMASK}

Pole Maska podsieci hosta w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.HOST.NETMASK<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.HOST.NETWORKS}

Pole Sieci hosta w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.HOST.NETWORKS<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.HOST.ROUTER}

Pole Host router w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.HOST.ROUTER<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.HW.ARCH}

Pole Architektura sprzętowa w inwentarzu hosta.

Ten makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.HW.ARCH<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.HW.DATE.DECOMM}

Pole Data wycofania sprzętu z eksploatacji w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.HW.DATE.DECOMM<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.HW.DATE.EXPIRY}

Pole Data wygaśnięcia konserwacji sprzętu w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.HW.DATE.EXPIRY<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.HW.DATE.INSTALL}

Pole Data instalacji sprzętu w inwentarzu hosta.

Ten makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.HW.DATE.INSTALL<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.HW.DATE.PURCHASE}

Pole Data zakupu sprzętu w inwentarzu hosta.

Ten makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.HW.DATE.PURCHASE<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.INSTALLER.NAME}

Pole Nazwa instalatora w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.INSTALLER.NAME<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.LOCATION}

Pole Lokalizacja w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.LOCATION<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.LOCATION.LAT}

Pole Szerokość geograficzna lokalizacji w inwentarzu hosta.

Ta makroinstrukcja może być używana z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.LOCATION.LAT<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makroinstrukcje indeksowane.

{INVENTORY.LOCATION.LON}

Pole Długość geograficzna lokalizacji w inwentarzu hosta.

Ten makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.LOCATION.LON<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.MACADDRESS.A}

Pole MAC address A w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.MACADDRESS.A<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.MACADDRESS.B}

Pole MAC address B w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.MACADDRESS.B<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.MODEL}

Pole Model w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.MODEL<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.NAME}

Pole Nazwa w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.NAME<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.NOTES}

Pole Notatki w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.NOTES<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.OOB.IP}

Pole adresu IP OOB w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.OOB.IP<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.OOB.NETMASK}

Pole maski podsieci OOB w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.OOB.NETMASK<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.OOB.ROUTER}

Pole routera OOB w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.OOB.ROUTER<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.OS}

Pole OS w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.OS<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.OS.FULL}

Pole OS (Full details) w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.OS.FULL<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.OS.SHORT}

Pole OS (Short) w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.OS.SHORT<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.POC.PRIMARY.CELL}

Pole Primary POC cell w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.POC.PRIMARY.CELL<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.POC.PRIMARY.EMAIL}

Pole E-mail głównego punktu kontaktowego w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.POC.PRIMARY.EMAIL<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.POC.PRIMARY.NAME}

Pole Nazwa głównego punktu kontaktowego w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.POC.PRIMARY.NAME<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.POC.PRIMARY.NOTES}

Pole Uwagi głównego punktu kontaktowego w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.POC.PRIMARY.NOTES<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.POC.PRIMARY.PHONE.A}

Pole Primary POC phone A w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.POC.PRIMARY.PHONE.A<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.POC.PRIMARY.PHONE.B}

Pole Primary POC phone B w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.POC.PRIMARY.PHONE.B<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.POC.PRIMARY.SCREEN}

Pole Nazwa ekranu głównego punktu kontaktowego w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.POC.PRIMARY.SCREEN<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.POC.SECONDARY.CELL}

Pole Secondary POC cell w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.POC.SECONDARY.CELL<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.POC.SECONDARY.EMAIL}

Pole E-mail dodatkowego punktu kontaktowego (POC) w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.POC.SECONDARY.EMAIL<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.POC.SECONDARY.NAME}

Pole Nazwa dodatkowego punktu kontaktowego (POC) w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.POC.SECONDARY.NAME<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.POC.SECONDARY.NOTES}

Pole Uwagi dodatkowego punktu kontaktowego w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.POC.SECONDARY.NOTES<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.POC.SECONDARY.PHONE.A}

Pole Secondary POC phone A w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.POC.SECONDARY.PHONE.A<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.POC.SECONDARY.PHONE.B}

Pole Secondary POC phone B w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.POC.SECONDARY.PHONE.B<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.POC.SECONDARY.SCREEN}

Pole Nazwa ekranu dodatkowego POC w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.POC.SECONDARY.SCREEN<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SERIALNO.A}

Pole Numer seryjny A w inwentarzu hosta.

Ten makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SERIALNO.A<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SERIALNO.B}

Pole Numer seryjny B w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SERIALNO.B<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SITE.ADDRESS.A}

Pole Adres lokalizacji A w inwentarzu hosta.

Ten makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SITE.ADDRESS.A<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SITE.ADDRESS.B}

Pole Adres lokalizacji B w inwentarzu hosta.

Ten makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SITE.ADDRESS.B<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SITE.ADDRESS.C}

Pole Adres lokalizacji C w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SITE.ADDRESS.C<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SITE.CITY}

Pole Miasto lokalizacji w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SITE.CITY<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SITE.COUNTRY}

Pole Kraj lokalizacji w inwentarzu hosta.

Ta makroinstrukcja może być używana z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SITE.COUNTRY<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makroinstrukcje indeksowane.

{INVENTORY.SITE.NOTES}

Pole Uwagi dotyczące lokalizacji w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SITE.NOTES<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SITE.RACK}

Pole Lokalizacja szafy w lokalizacji w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SITE.RACK<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SITE.STATE}

Pole Województwo/stan w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SITE.STATE<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SITE.ZIP}

Pole Kod pocztowy lokalizacji w inwentarzu hosta.

Ta makroinstrukcja może być używana z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SITE.ZIP<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makroinstrukcje indeksowane.

{INVENTORY.SOFTWARE}

Pole Oprogramowanie w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SOFTWARE<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SOFTWARE.APP.A}

Pole Aplikacja A w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SOFTWARE.APP.A<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SOFTWARE.APP.B}

Pole Aplikacja B oprogramowania w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SOFTWARE.APP.B<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SOFTWARE.APP.C}

Pole Aplikacja C w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SOFTWARE.APP.C<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SOFTWARE.APP.D}

Pole Aplikacja D w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SOFTWARE.APP.D<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SOFTWARE.APP.E}

Pole Aplikacja oprogramowania E w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SOFTWARE.APP.E<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.SOFTWARE.FULL}

Pole Oprogramowanie (pełne szczegóły) w inwentarzu hosta.

Ta makroinstrukcja może być używana z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.SOFTWARE.FULL<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makroinstrukcje indeksowane.

{INVENTORY.TAG}

Pole Tag w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.TAG<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.TYPE}

Pole Typ w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.TYPE<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.TYPE.FULL}

Pole Typ (pełne szczegóły) w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.TYPE.FULL<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.URL.A}

Pole URL A w inwentarzu hosta.

Ta makroinstrukcja może być używana z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.URL.A<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makroinstrukcje indeksowane.

{INVENTORY.URL.B}

Pole URL B w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.URL.B<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.URL.C}

Pole URL C w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.URL.C<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{INVENTORY.VENDOR}

Pole Vendor w inwentarzu hosta.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {INVENTORY.VENDOR<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

Makra pozycji

{ITEM.DESCRIPTION}

Opis N-tej pozycji w wyrażeniu wyzwalacza, która spowodowała powiadomienie.

To makro może być używane z indeksem numerycznym jako {ITEM.DESCRIPTION<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.DESCRIPTION.ORIG}

Oryginalny opis (z nierozwiniętymi makrami) N-tej pozycji w wyrażeniu wyzwalacza, która spowodowała powiadomienie.

To makro może być używane z indeksem numerycznym jako {ITEM.DESCRIPTION.ORIG<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.ID}

Numeryczny identyfikator N-tej pozycji w wyrażeniu wyzwalacza, która spowodowała powiadomienie.

To makro może być używane z indeksem numerycznym jako {ITEM.ID<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.KEY}

Klucz N-tej pozycji w wyrażeniu wyzwalacza, która spowodowała powiadomienie.
Funkcje makr nie są obsługiwane dla tego makra, jeśli jest ono używane jako symbol zastępczy w pierwszym parametrze funkcji historii, na przykład last(/{HOST.HOST}/{ITEM.KEY}).

To makro może być używane z indeksem numerycznym jako {ITEM.KEY<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.KEY.ORIG}

Oryginalny klucz (z nierozwiniętymi makrami) N-tej pozycji w wyrażeniu wyzwalacza, która spowodowała powiadomienie.

To makro może być używane z indeksem numerycznym jako {ITEM.KEY.ORIG<1-9>}, aby wskazać pierwszy, drugi, trzeci itd. host w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.LASTVALUE}

Najnowsza wartość N-tej pozycji w wyrażeniu wyzwalacza, która spowodowała powiadomienie.
W frontendzie zostanie rozwinięta do *UNKNOWN*, jeśli najnowsza wartość historii została zebrana dawniej niż wynosi czas Max history display period (ustawiany w sekcji menu Administration → General).
W przypadku użycia w nazwie problemu makro nie zostanie rozwinięte do najnowszej wartości pozycji podczas przeglądania zdarzeń problemów; zamiast tego zachowa wartość pozycji z momentu wystąpienia problemu.
W przypadku użycia w powiadomieniach, w niektórych sytuacjach makro może nie zostać rozwinięte do najnowszej wartości pozycji w momencie wyzwolenia wyzwalacza. Na przykład, jeśli pozycja szybko otrzyma dwie wartości, „A” i „B”, a wyzwalacz uruchomi się dla „A”, powiadomienia mogą pokazywać „B” jako najnowszą wartość z powodu niewielkiego opóźnienia przetwarzania — najnowsza wartość pozycji zmieniła się między momentem wyzwolenia wyzwalacza a utworzeniem powiadomienia. Aby tego uniknąć, można użyć makra {ITEM.VALUE}, które rozwija się do wartości z momentu wyzwolenia wyzwalacza, zapewniając użycie poprawnej wartości w powiadomieniu.
Jest aliasem dla last(/{HOST.HOST}/{ITEM.KEY}).
Rozwinięta wartość dla pozycji tekstowych/logów jest obcinana do 20 znaków przez frontend w następujących miejscach:
- Dane operacyjne;
- Opis wyzwalacza;
- URL-e wyzwalacza;
- Etykiety URL-i wyzwalacza;
- Opis widżetu wartości pozycji.
Aby uzyskać pełną wartość, można użyć funkcji makr, ponieważ żadne wartości nie są obcinane przez serwer. Na przykład: {{ITEM.LASTVALUE}.regsub("(.*)", \1)}.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.LASTVALUE<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.LASTVALUE.AGE}

Czas, jaki upłynął między pobraniem ostatniej wartości pozycji a obliczeniem makra.
Wyświetlany w formacie czytelnym dla użytkownika (np. 1m 45s).

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.LASTVALUE.AGE<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.LASTVALUE.DATE}

Data, kiedy została zebrana najnowsza wartość pozycji.
Wyświetlana w formacie YYYYMMDD.
Strefa czasowa serwera jest używana w nazwach wyzwalaczy (na liście Monitoring -> Problems), nazwach zdarzeń oraz nazwach i wartościach tagów. We wszystkich pozostałych przypadkach używana jest strefa czasowa użytkownika.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.LASTVALUE.DATE<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.LASTVALUE.TIME}

Czas, kiedy została zebrana najnowsza wartość pozycji.
Wyświetlany w formacie HHMMSS.
Strefa czasowa serwera jest używana w nazwach wyzwalaczy (na liście Monitoring -> Problems), nazwach zdarzeń oraz nazwach i wartościach tagów. We wszystkich pozostałych przypadkach używana jest strefa czasowa użytkownika.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.LASTVALUE.TIME<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.LASTVALUE.TIMESTAMP}

Znacznik czasu UNIX określający moment pobrania najnowszej wartości pozycji.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.LASTVALUE.TIMESTAMP<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.LOG.AGE}

Wiek zdarzenia logu.
Z dokładnością do jednej sekundy.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.LOG.AGE<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.LOG.DATE}

Data, kiedy wpis dziennika został zapisany do logu.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.LOG.DATE<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.LOG.EVENTID}

ID zdarzenia w dzienniku zdarzeń.
Tylko do monitorowania dziennika zdarzeń Windows.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.LOG.EVENTID<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.LOG.NSEVERITY}

Numeryczny poziom ważności zdarzenia w dzienniku zdarzeń.
Tylko do monitorowania dziennika zdarzeń Windows.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.LOG.NSEVERITY<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.LOG.SEVERITY}

Słowny poziom ważności zdarzenia w dzienniku zdarzeń.
Tylko do monitorowania dziennika zdarzeń Windows.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.LOG.SEVERITY<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.LOG.SOURCE}

Źródło zdarzenia w dzienniku zdarzeń.
Tylko do monitorowania dziennika zdarzeń systemu Windows.

Ten makro może być używany z indeksem numerycznym, np. {ITEM.LOG.SOURCE<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.LOG.TIME}

Czas, kiedy wpis dziennika został zapisany do dziennika.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.LOG.TIME<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.LOG.TIMESTAMP}

Znacznik czasu UNIX określający moment zapisania wpisu dziennika w logu.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.LOG.TIMESTAMP<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.NAME}

Nazwa pozycji ze wszystkimi makrami rozwiniętymi.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.NAME<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.NAME.ORIG}

Oryginalna nazwa (z nierozwiniętymi makrami) pozycji.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.NAME.ORIG<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.STATE}

Najnowszy stan N-tej pozycji w wyrażeniu wyzwalacza, która spowodowała powiadomienie.
Możliwe wartości: Not supported, Normal.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.STATE<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.STATE.ERROR}

Komunikat błędu zawierający szczegóły, dlaczego pozycja stała się nieobsługiwana.
Jeśli pozycja przejdzie w stan nieobsługiwany, a następnie natychmiast ponownie stanie się obsługiwana, pole błędu może być puste.

{ITEM.VALUE}

Rozwijane do jednej z następujących wartości:

• Historyczna (z momentu wystąpienia zdarzenia) wartość N-tej pozycji w wyrażeniu wyzwalacza, jeśli jest używane w kontekście zmiany stanu wyzwalacza, na przykład podczas wyświetlania zdarzeń lub wysyłania powiadomień;
• Najnowsza wartość N-tej pozycji w wyrażeniu wyzwalacza, jeśli jest używane poza kontekstem zmiany stanu wyzwalacza, na przykład podczas wyświetlania listy wyzwalaczy w wyskakującym oknie wyboru. W takim przypadku działa tak samo jak {ITEM.LASTVALUE}.

W pierwszym przypadku zostanie rozwinięte do *UNKNOWN*, jeśli wartość historyczna została już usunięta lub nigdy nie była przechowywana.
W drugim przypadku, i tylko we frontendzie, zostanie rozwinięte do *UNKNOWN*, jeśli najnowsza wartość historyczna została zebrana dawniej niż Max history display period (ustawiane w sekcji menu Administration→General).
Rozwinięta wartość dla pozycji tekstowych/log jest obcinana przez frontend do 20 znaków w następujących miejscach:
- Dane operacyjne;
- Opis wyzwalacza;
- URL-e wyzwalacza;
- Etykiety URL-i wyzwalacza;
- Opis widżetu wartości pozycji.
Aby rozwinąć do pełnej wartości, można użyć funkcji makr, ponieważ żadne wartości nie są obcinane przez serwer. Na przykład: {{ITEM.VALUE}.regsub("(.*)", \1)}.

Tego makra można używać z indeksem numerycznym, np. {ITEM.VALUE<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.VALUE.AGE}

Czas, jaki upłynął między zebraniem wartości pozycji a obliczeniem makra.
Wyświetlany w formacie czytelnym dla człowieka (np. 1m 45s).

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.VALUE.AGE<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.VALUE.DATE}

Data, kiedy wartość pozycji została zebrana.
Wyświetlana w formacie YYYYMMDD.
Strefa czasowa serwera jest używana w nazwach wyzwalaczy (na liście Monitoring -> Problems), nazwach zdarzeń oraz nazwach i wartościach tagów. We wszystkich pozostałych przypadkach używana jest strefa czasowa użytkownika.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.VALUE.DATE<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.VALUE.TIME}

Czas, kiedy wartość pozycji została zebrana.
Wyświetlany w formacie HHMMSS.
Strefa czasowa serwera jest używana w nazwach wyzwalaczy (na liście Monitoring -> Problems), nazwach zdarzeń oraz nazwach i wartościach tagów. We wszystkich pozostałych przypadkach używana jest strefa czasowa użytkownika.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.VALUE.TIME<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.VALUE.TIMESTAMP}

Znacznik czasu UNIX określający moment zebrania wartości pozycji.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.VALUE.TIMESTAMP<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{ITEM.VALUETYPE}

Typ wartości N-tej pozycji w wyrażeniu wyzwalacza, która spowodowała powiadomienie.
Możliwe wartości: 0 - Liczba zmiennoprzecinkowa, 1 - Znak, 2 - Log, 3 - Liczba całkowita bez znaku, 4 - Tekst.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {ITEM.VALUETYPE<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

Makra powiadomień wykrywania niskiego poziomu

{LLDRULE.DESCRIPTION}

Opis reguły wykrywania niskiego poziomu, która spowodowała powiadomienie.

{LLDRULE.DESCRIPTION.ORIG}

Oryginalny opis (z nierozwiniętymi makrami) reguły wykrywania niskiego poziomu, która spowodowała powiadomienie.

{LLDRULE.ID}

Numeryczny identyfikator reguły wykrywania niskiego poziomu, która spowodowała powiadomienie.

{LLDRULE.KEY}

Klucz reguły wykrywania niskiego poziomu, która spowodowała powiadomienie.

{LLDRULE.KEY.ORIG}

Oryginalny klucz (z nierozwiniętymi makrami) reguły wykrywania niskiego poziomu, która spowodowała powiadomienie.

{LLDRULE.NAME}

Nazwa reguły wykrywania niskiego poziomu, która spowodowała powiadomienie.

{LLDRULE.NAME.ORIG}

Oryginalna nazwa (z nierozwiniętymi makrami) reguły wykrywania niskiego poziomu, która spowodowała powiadomienie.

{LLDRULE.STATE}

Najnowszy stan reguły wykrywania niskiego poziomu.
Możliwe wartości: Nieobsługiwane, Normalny.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {LLDRULE.STATE<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{LLDRULE.STATE.ERROR}

Komunikat błędu zawierający szczegóły, dlaczego reguła wykrywania niskiego poziomu stała się nieobsługiwana.
Jeśli reguła wykrywania niskiego poziomu przejdzie w stan nieobsługiwany, a następnie natychmiast ponownie stanie się obsługiwana, pole błędu może być puste.

Makra mapy

{MAP.ID}

ID mapy sieciowej.

{MAP.NAME}

Nazwa mapy sieciowej.

Makra proxy

{PROXY.DESCRIPTION}

Opis proxy.
Rozwijane jako jedno z poniższych:

• Proxy N-tej pozycji w wyrażeniu wyzwalacza (w powiadomieniach opartych na wyzwalaczach). Można tutaj używać makr indeksowanych;
• Proxy, które wykonało wykrywanie (w powiadomieniach o wykrywaniu). Użyj tutaj {PROXY.DESCRIPTION}, bez indeksowania;
• Proxy, do którego zarejestrował się aktywny agent (w powiadomieniach o autorejestracji). Użyj tutaj {PROXY.DESCRIPTION}, bez indeksowania.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {PROXY.DESCRIPTION<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

{PROXY.NAME}

Nazwa proxy.
Rozwiązuje się do jednej z następujących wartości:

• Proxy N-tej pozycji w wyrażeniu wyzwalacza (w powiadomieniach opartych na wyzwalaczach). Można tutaj używać makr indeksowanych;
• Proxy, który wykonał wykrywanie (w powiadomieniach o wykrywaniu). Użyj tutaj {PROXY.NAME}, bez indeksowania;
• Proxy, do którego zarejestrował się aktywny agent (w powiadomieniach o autorejestracji). Użyj tutaj {PROXY.NAME}, bez indeksowania.

To makro może być używane z indeksem numerycznym, np. {PROXY.NAME<1-9>}, aby wskazać pierwszą, drugą, trzecią itd. pozycję w wyrażeniu wyzwalacza. Zobacz makra indeksowane.

Makra skryptu

{MANUALINPUT}

Wartość ręcznego wejścia określona przez użytkownika w czasie wykonywania skryptu.

Makra usługi

{SERVICE.DESCRIPTION}

Opis usługi z rozwiązanymi makrami.

{SERVICE.ID}

Numeryczny identyfikator usługi, która wywołała akcję.

{SERVICE.NAME}

Nazwa usługi z rozwiniętymi makrami.

{SERVICE.ROOTCAUSE}

Lista zdarzeń problemowych wyzwalaczy, które spowodowały awarię usługi, posortowana według ważności i nazwy hosta.
Zawiera następujące szczegóły: nazwa hosta, nazwa zdarzenia, ważność, wiek, tagi usługi i wartości.

{SERVICE.TAGS}

Lista tagów zdarzenia usługi rozdzielonych przecinkami.
Tagi zdarzenia usługi można zdefiniować w sekcji tagów konfiguracji usługi. Rozwijane do pustego ciągu znaków, jeśli nie istnieją żadne tagi.

{SERVICE.TAGSJSON}

Tablica JSON zawierająca obiekty tagów zdarzenia usługi.
Tagi zdarzenia usługi można zdefiniować w sekcji tagów konfiguracji usługi. Rozwijane do pustej tablicy, jeśli nie istnieją żadne tagi.

{SERVICE.TAGS.<tag name>}

Wartość tagu zdarzenia usługi wskazana przez nazwę tagu.
Tagi zdarzeń usługi można zdefiniować w sekcji tagów konfiguracji usługi.
Nazwa tagu zawierająca znaki niealfanumeryczne (w tym nieangielskie wielobajtowe znaki UTF) musi być ujęta w podwójny cudzysłów. Cudzysłowy i ukośniki odwrotne wewnątrz nazwy tagu ujętej w cudzysłów muszą być poprzedzone ukośnikiem odwrotnym.

Makra wyzwalaczy

{TRIGGER.DESCRIPTION}

Opis wyzwalacza.
Wszystkie makra obsługiwane w opisie wyzwalacza zostaną rozwinięte, jeśli {TRIGGER.DESCRIPTION} zostanie użyte w tekście powiadomienia.

{TRIGGER.EVENTS.ACK}

Liczba potwierdzonych zdarzeń dla elementu mapy na mapach lub dla wyzwalacza, który wygenerował bieżące zdarzenie w powiadomieniach.

{TRIGGER.EVENTS.PROBLEM.ACK}

Liczba potwierdzonych zdarzeń problemów dla wszystkich wyzwalaczy, niezależnie od ich stanu.

{TRIGGER.EVENTS.PROBLEM.UNACK}

Liczba niepotwierdzonych zdarzeń problemowych dla wszystkich wyzwalaczy, niezależnie od ich stanu.

{TRIGGER.EVENTS.UNACK}

Liczba niepotwierdzonych zdarzeń dla elementu mapy na mapach lub dla wyzwalacza, który wygenerował bieżące zdarzenie w powiadomieniach.

{TRIGGER.EXPRESSION}

Wyrażenie wyzwalacza.

{TRIGGER.EXPRESSION.EXPLAIN}

Częściowo obliczone wyrażenie wyzwalacza.
Funkcje oparte na pozycjach są obliczane i zastępowane wynikami w momencie generowania zdarzenia, natomiast wszystkie pozostałe funkcje są wyświetlane w postaci zapisanej w wyrażeniu. Może być używane do debugowania wyrażeń wyzwalaczy.

{TRIGGER.EXPRESSION.RECOVERY}

Wyrażenie odzyskiwania wyzwalacza, jeśli OK event generation w konfiguracji wyzwalacza jest ustawione na „Recovery expression”; w przeciwnym razie zwracany jest pusty ciąg.

{TRIGGER.EXPRESSION.RECOVERY.EXPLAIN}

Częściowo obliczone wyrażenie odzyskiwania wyzwalacza.
Funkcje oparte na pozycjach są obliczane i zastępowane wynikami w momencie generowania zdarzenia, natomiast wszystkie pozostałe funkcje są wyświetlane w postaci zapisanej w wyrażeniu. Może być używane do debugowania wyrażeń odzyskiwania wyzwalacza.

{TRIGGER.HOSTGROUP.NAME}

Posortowana (według zapytania SQL) lista grup hostów, rozdzielonych przecinkiem i spacją, w których zdefiniowany jest wyzwalacz.

{TRIGGER.ID}

Numeryczny identyfikator wyzwalacza, który uruchomił tę akcję.

{TRIGGER.NAME}

Nazwa wyzwalacza z rozwiniętymi makrami.
Zwróć uwagę, że {EVENT.NAME} może być używane w akcjach do wyświetlania nazwy wywołanego zdarzenia/problemu z rozwiniętymi makrami.

{TRIGGER.NAME.ORIG}

Oryginalna nazwa wyzwalacza (z nierozwiniętymi makrami).

{TRIGGER.NSEVERITY}

Numeryczny poziom ważności wyzwalacza.
Możliwe wartości: 0 - Niesklasyfikowany, 1 - Informacja, 2 - Ostrzeżenie, 3 - Średni, 4 - Wysoki, 5 - Katastrofa.

{TRIGGER.PROBLEM.EVENTS.PROBLEM.ACK}

Liczba potwierdzonych zdarzeń problemów dla wyzwalaczy w stanie problemu.

{TRIGGER.PROBLEM.EVENTS.PROBLEM.UNACK}

Liczba niepotwierdzonych zdarzeń problemów dla wyzwalaczy w stanie problemu.

{TRIGGER.SEVERITY}

Nazwa ważności wyzwalacza.
Może być zdefiniowana w Administration > General > Trigger displaying options.

{TRIGGER.STATE}

Najnowszy stan wyrażenia wyzwalacza.
Możliwe wartości: Nieznany, Normalny.

{TRIGGER.STATE.ERROR}

Komunikat błędu zawierający szczegóły, dlaczego wyzwalacz stał się nieobsługiwany.
Jeśli wyzwalacz przejdzie w stan nieobsługiwany, a następnie natychmiast ponownie stanie się obsługiwany, pole błędu może być puste.

{TRIGGER.STATUS}

Wartość wyzwalacza w momencie wykonania kroku operacji.
Możliwe wartości: Problem, OK.

{TRIGGER.TEMPLATE.NAME}

Posortowana (według zapytania SQL) lista szablonów, oddzielona przecinkami i spacjami, w których zdefiniowano wyzwalacz, lub *UNKNOWN*, jeśli wyzwalacz jest zdefiniowany w hoście.

{TRIGGER.URL}

URL wyzwalacza.

{TRIGGER.URL.NAME}

Etykieta dla URL wyzwalacza.

{TRIGGER.VALUE}

Bieżąca numeryczna wartość wyzwalacza.
Możliwe wartości: 0 - wyzwalacz jest w stanie OK, 1 - wyzwalacz jest w stanie Problem.

{TRIGGERS.ACK}

Liczba potwierdzonych wyzwalaczy dla elementu mapy, bez uwzględniania stanu wyzwalacza.
Wyzwalacz jest uznawany za potwierdzony, jeśli wszystkie jego zdarzenia problemowe są potwierdzone.

{TRIGGERS.PROBLEM.ACK}

Liczba potwierdzonych wyzwalaczy problemów dla elementu mapy.
Wyzwalacz jest uznawany za potwierdzony, jeśli wszystkie jego zdarzenia problemowe są potwierdzone.

{TRIGGERS.PROBLEM.UNACK}

Liczba niepotwierdzonych wyzwalaczy problemów dla elementu mapy.
Wyzwalacz jest uznawany za niepotwierdzony, jeśli co najmniej jedno z jego zdarzeń problemu nie zostało potwierdzone.

{TRIGGERS.UNACK}

Liczba niepotwierdzonych wyzwalaczy dla elementu mapy, niezależnie od stanu wyzwalacza.
Wyzwalacz jest uznawany za niepotwierdzony, jeśli co najmniej jedno z jego zdarzeń problemowych nie zostało potwierdzone.

Makra nazwy użytkownika

{USER.FULLNAME}

Imię, nazwisko i nazwa użytkownika użytkownika, który dodał potwierdzenie zdarzenia lub uruchomił skrypt.

{USER.NAME}

Nazwa użytkownika, który uruchomił skrypt.

{USER.SURNAME}

Nazwisko użytkownika, który uruchomił skrypt.

Nazwa użytkownika, który uruchomił skrypt.

Makra indeksowane

Składnia makr indeksowanych {MACRO<1-9>} może odwoływać się wyłącznie do N-tej pozycji, funkcji lub hosta w polu Expression wyzwalacza:

• {HOST.IP1}, {HOST.IP2}, {HOST.IP3} są rozwijane do adresów IP pierwszego, drugiego i trzeciego hosta w wyrażeniu wyzwalacza (jeśli występują).
• {ITEM.VALUE1}, {ITEM.VALUE2}, {ITEM.VALUE3} są rozwijane do wartości pierwszej, drugiej i trzeciej pozycji w wyrażeniu wyzwalacza w momencie zdarzenia (jeśli występują).
• {FUNCTION.VALUE1}, {FUNCTION.VALUE2}, {FUNCTION.VALUE3} są rozwijane do wartości pierwszej, drugiej i trzeciej funkcji opartych na pozycjach w momencie zdarzenia (jeśli występują).

W kontekście wyzwalaczy makra indeksowane zawsze odnoszą się do pola Expression w konfiguracji wyzwalacza, a nie do pola Recovery expression. Na przykład w zdarzeniu odzyskania {ITEM.VALUE2} zostanie rozwinięte do wartości drugiej pozycji z wyrażenia problemu w momencie odzyskania.

Makro {HOST.HOST<1-9>} jest również obsługiwane w makrze wyrażenia {?func(/host/key,param)} w nazwach wykresów. Na przykład {?func(/{HOST.HOST2}/key,param)} w nazwie wykresu zostanie rozwinięte do hosta drugiej pozycji na wykresie.