Konfigurowanie wyzwalacza
Ta strona opisuje, jak skonfigurować wyzwalacz we frontend Zabbix.
Należy pamiętać, że oficjalne szablony Zabbix zawierają predefiniowane wyzwalacze.
Zobacz przewodnik dotyczący zastosowania szablonu do monitorowania systemu Linux.
Możliwe jest również masowe aktualizowanie skonfigurowanych wyzwalaczy.
Inne materiały:
- Wykrywanie problemów za pomocą wyzwalaczy (ogólne wprowadzenie)
- Przykłady wyzwalaczy (według zastosowania)
- Wyrażenie wyzwalacza i funkcje (szczegóły składni)
- Najlepsze praktyki
Konfiguracja
Aby skonfigurować wyzwalacz:
- Przejdź do Gromadzenie danych > Hosty.
- Kliknij Wyzwalacze w wierszu hosta.
- Kliknij po prawej stronie Utwórz wyzwalacz (lub nazwę wyzwalacza, aby edytować istniejący wyzwalacz).
- Wprowadź parametry wyzwalacza w formularzu.
Karta Wyzwalacz zawiera wszystkie podstawowe atrybuty wyzwalacza.

Wszystkie wymagane pola wejściowe są oznaczone czerwoną gwiazdką.
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Nazwa | Nazwa wyzwalacza. Obsługiwane makra to: {HOST.HOST}, {HOST.NAME}, {HOST.PORT}, {HOST.CONN}, {HOST.DNS}, {HOST.IP}, {ITEM.VALUE}, {ITEM.VALUE.AGE}, {ITEM.VALUE.DATE}, {ITEM.VALUE.TIME}, {ITEM.VALUE.TIMESTAMP}, {ITEM.LASTVALUE}, {ITEM.LASTVALUE.AGE}, {ITEM.LASTVALUE.DATE}, {ITEM.LASTVALUE.TIME}, {ITEM.LASTVALUE.TIMESTAMP}, {ITEM.LOG.*} oraz makra użytkownika {$MACRO}. Makra $1, $2...$9 mogą służyć do odwoływania się do pierwszej, drugiej... dziewiątej stałej wyrażenia. Uwaga: Makra $1-$9 zostaną poprawnie rozwinięte, jeśli odwołują się do stałych w stosunkowo prostych i przejrzystych wyrażeniach. Na przykład nazwa „Obciążenie procesora powyżej $1 na {HOST.NAME}” zmieni się automatycznie na „Obciążenie procesora powyżej 5 na New host”, jeśli wyrażenie ma postać last(/New host/system.cpu.load[percpu,avg1])>5. |
| Nazwa zdarzenia | Jeśli zostanie zdefiniowana, nazwa ta będzie używana do utworzenia nazwy zdarzenia problemowego. Domyślnie nazwa zdarzenia jest taka sama jak nazwa wyzwalacza. Nazwa zdarzenia może służyć do tworzenia znaczących alertów zawierających dane problemu (zobacz przykład). Obsługiwany jest ten sam zestaw makr co w nazwie wyzwalacza, a także makra wyrażeń {TIME}, {TIMESTAMP} i {?EXPRESSION}. |
| Dane operacyjne | Wprowadź tekst (do 2048 znaków) zawierający makra, aby wyświetlać dynamiczne dane w czasie rzeczywistym w sekcji Monitorowanie > Problemy. Możesz też pozostawić to pole puste, aby wyświetlać najnowsze wartości wszystkich pozycji z wyrażenia wyzwalacza. Obsługiwany jest ten sam zestaw makr co w nazwie wyzwalacza, z możliwością dynamicznego rozwijania. Na przykład: {ITEM.VALUE<1-9>} rozwija się do wartości pozycji w momencie zmiany stanu wyzwalacza (utworzenia problemu, jego rozwiązania, ręcznego zamknięcia lub zamknięcia przez korelację). {ITEM.LASTVALUE<1-9>} rozwija się do najnowszych wartości pozycji. Należy pamiętać, że ręczne zamknięcie problemu nie powoduje wygenerowania nowej wartości, dlatego oba makra nadal będą wyświetlać wartość z momentu wystąpienia problemu. Należy również pamiętać, że oba makra rozwijają się do wartości UNKNOWN, jeśli najnowsza wartość jest starsza niż Maksymalny okres wyświetlania historii (zobacz Administracja > Ogólne). Funkcja makra jsonpath nie jest obsługiwana we frontendzie, dlatego w sekcji Monitorowanie > Problemy rozwija się do wartości UNKNOWN; jest rozwijana wyłącznie przez serwer Zabbix, na przykład gdy w powiadomieniach używane jest {EVENT.OPDATA}. |
| Ważność | Ustaw wymaganą ważność wyzwalacza, klikając przyciski. |
| Wyrażenie | Logiczne wyrażenie używane do definiowania warunków problemu. Obsługiwane są przyrostki czasu i przyrostki rozmiaru pamięci. Problem jest tworzony po spełnieniu wszystkich warunków zawartych w wyrażeniu, czyli gdy wyrażenie przyjmuje wartość TRUE. Problem zostanie rozwiązany, gdy tylko wyrażenie przyjmie wartość FALSE, chyba że w polu Wyrażenie odzyskiwania określono dodatkowe warunki odzyskiwania. |
| Generowanie zdarzeń OK | Opcje generowania zdarzeń OK: Wyrażenie - zdarzenia OK są generowane na podstawie tego samego wyrażenia co zdarzenia problemowe; Wyrażenie odzyskiwania - zdarzenia OK są generowane, jeśli wyrażenie problemu przyjmuje wartość FALSE, a wyrażenie odzyskiwania przyjmuje wartość TRUE; Brak - w tym przypadku wyzwalacz nigdy samodzielnie nie powróci do stanu OK. |
| Wyrażenie odzyskiwania | Logiczne wyrażenie (opcjonalne) definiujące dodatkowe warunki, które muszą zostać spełnione przed rozwiązaniem problemu, po tym jak pierwotne wyrażenie problemu zostało już ocenione jako FALSE. Wyrażenie odzyskiwania jest przydatne w przypadku histerezy wyzwalacza. Nie można rozwiązać problemu wyłącznie za pomocą wyrażenia odzyskiwania, jeśli wyrażenie problemu nadal ma wartość TRUE. To pole jest dostępne tylko wtedy, gdy dla opcji Generowanie zdarzeń OK wybrano „Wyrażenie odzyskiwania”. |
| Tryb generowania zdarzeń PROBLEM | Tryb generowania zdarzeń problemowych: Pojedyncze - pojedyncze zdarzenie jest generowane, gdy wyzwalacz po raz pierwszy przechodzi do stanu „Problem”; Wiele - zdarzenie jest generowane przy każdej ocenie wyzwalacza jako „Problem”. |
| Zdarzenie OK zamyka | Wybierz, co zamyka zdarzenie OK: Wszystkie problemy - wszystkie problemy tego wyzwalacza; Wszystkie problemy, jeśli wartości tagów są zgodne - tylko te problemy wyzwalacza, których wartości tagów zdarzeń są zgodne. |
| Tag używany do dopasowania | Wprowadź nazwę tagu zdarzenia używaną do korelacji zdarzeń. To pole jest wyświetlane, jeśli dla właściwości Zdarzenie OK zamyka wybrano opcję „Wszystkie problemy, jeśli wartości tagów są zgodne”, i w takim przypadku jest wymagane. |
| Zezwalaj na ręczne zamykanie | Zaznacz, aby zezwolić na ręczne zamykanie zdarzeń problemowych generowanych przez ten wyzwalacz. Ręczne zamykanie jest możliwe podczas potwierdzania zdarzeń problemowych. |
| Nazwa pozycji menu | Jeśli pole nie jest puste, wprowadzona tutaj nazwa (do 64 znaków) jest używana w kilku miejscach frontendu jako etykieta adresu URL wyzwalacza określonego w parametrze URL pozycji menu. Jeśli pole jest puste, używana jest domyślna nazwa URL wyzwalacza. Obsługiwany jest ten sam zestaw makr co w nazwie wyzwalacza, a także {EVENT.ID}, {HOST.ID} i {TRIGGER.ID}. |
| URL pozycji menu | Jeśli pole nie jest puste, wprowadzony tutaj adres URL (do 2048 znaków) jest dostępny jako odnośnik w menu zdarzenia w kilku miejscach frontendu, na przykład po kliknięciu nazwy problemu w sekcji Monitorowanie > Problemy lub w widżecie pulpitu nawigacyjnego Problemy. Obsługiwany jest ten sam zestaw makr co w nazwie wyzwalacza, a także {EVENT.ID}, {HOST.ID} i {TRIGGER.ID}. Uwaga: makra użytkownika zawierające wartości poufne nie zostaną rozwinięte w adresie URL. |
| Opis | Pole tekstowe służące do podania dodatkowych informacji o tym wyzwalaczu. Może zawierać instrukcje dotyczące rozwiązania konkretnego problemu, dane kontaktowe odpowiedzialnych pracowników itp. Obsługiwany jest ten sam zestaw makr co w nazwie wyzwalacza. |
| Włączony | Odznaczenie tego pola wyłączy wyzwalacz, jeśli jest to wymagane. Problemy wyłączonego wyzwalacza nie są już wyświetlane we frontendzie, ale nie są usuwane. |
Karta Tagi umożliwia zdefiniowanie tagów na poziomie wyzwalacza. Wszystkie problemy tego wyzwalacza będą oznaczane wprowadzonymi tutaj wartościami.

Ponadto opcja Odziedziczone i tagi wyzwalacza umożliwia wyświetlanie tagów zdefiniowanych na poziomie szablonu, jeśli wyzwalacz pochodzi z tego szablonu. Jeśli wiele szablonów ma ten sam tag, tagi te są wyświetlane raz, a nazwy szablonów są oddzielone przecinkami. Wyzwalacz nie „dziedziczy” tagów z poziomu hosta ani ich nie wyświetla.
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Nazwa/Wartość | Ustaw niestandardowe tagi do oznaczania zdarzeń wyzwalacza. Tagi są parą nazwy tagu i wartości. Możesz użyć samej nazwy lub połączyć ją z wartością. Wyzwalacz może mieć kilka tagów o tej samej nazwie, ale różnych wartościach. W tagach zdarzeń obsługiwane są makra użytkownika, makra użytkownika z kontekstem, makra wykrywania niskopoziomowego oraz funkcje makr z {{ITEM.VALUE}}, {{ITEM.LASTVALUE}}. Makra wykrywania niskopoziomowego mogą być używane wewnątrz kontekstu makra.Makro {TRIGGER.ID} jest obsługiwane w wartościach tagów wyzwalacza. Może być przydatne do identyfikowania wyzwalaczy utworzonych na podstawie prototypów wyzwalaczy i na przykład tłumienia problemów z tych wyzwalaczy podczas konserwacji. Jeśli całkowita długość rozwiniętej wartości przekracza 255 znaków, zostanie ona skrócona do 255 znaków. Zobacz wszystkie makra obsługiwane w tagach zdarzeń. Tagi zdarzeń mogą być używane do korelacji zdarzeń i w warunkach działań, a także będą widoczne w sekcji Monitorowanie > Problemy lub w widżecie Problemy. |
Karta Zależności zawiera wszystkie zależności wyzwalacza.
Kliknij Dodaj, aby dodać nową zależność.
Możesz również skonfigurować wyzwalacz, otwierając istniejący wyzwalacz, klikając przycisk Klonuj, a następnie zapisując go pod inną nazwą.
Testowanie wyrażenia wyzwalacza
Możliwe jest sprawdzenie, jaki byłby wynik wyrażenia w zależności od otrzymanej wartości.
Jako przykład przyjęto następujące wyrażenie z oficjalnego szablonu:
avg(/Cisco IOS SNMPv2/sensor.temp.value[ciscoEnvMonTemperatureValue.{#SNMPINDEX}],5m)>{$TEMP_WARN}
or
last(/Cisco IOS SNMPv2/sensor.temp.status[ciscoEnvMonTemperatureState.{#SNMPINDEX}])={$TEMP_WARN_STATUS}
Aby przetestować wyrażenie, kliknij Expression constructor pod polem wyrażenia.

W Expression constructor wyświetlane są wszystkie pojedyncze wyrażenia. Aby otworzyć okno testowania, kliknij Test pod listą wyrażeń.

W oknie testowania możesz wprowadzić przykładowe wartości ('80', '70', '0', '1' w tym przykładzie), a następnie sprawdzić wynik wyrażenia, klikając przycisk Test.

Można zobaczyć wynik poszczególnych wyrażeń, a także całego wyrażenia.
"TRUE" oznacza, że określone wyrażenie jest poprawne. W tym konkretnym przypadku A wartość "80" jest większa niż określona wartość {$TEMP_WARN}, czyli "70" w tym przykładzie. Zgodnie z oczekiwaniami pojawia się wynik "TRUE".
"FALSE" oznacza, że określone wyrażenie jest niepoprawne. W tym konkretnym przypadku B {$TEMP_WARN_STATUS} "1" musi być równe określonej wartości, czyli "0" w tym przykładzie. Zgodnie z oczekiwaniami pojawia się wynik "FALSE".
Wybrany typ wyrażenia to "OR". Jeśli co najmniej jeden z określonych warunków (w tym przypadku A lub B) ma wartość TRUE, wynik końcowy również będzie TRUE. Oznacza to, że bieżąca wartość przekracza wartość ostrzegawczą i wystąpił problem.